HOME

De Blauwtongziekte

bij schapen

 

U mag van deze tekst één exemplaar afdrukken voor persoonlijk gebruik.

© Christiane Beerlandt en Beerlandt Publications bvba

Alle rechten voorbehouden. Geen enkele tekst uit deze website mag worden verveelvuldigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere manier zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

 

Schapen staan onder invloed van de psycho-emotionele-sociale sfeer die woont in het wezen van diegenen die ze verzorgen. De spiegel van de diepere oorzaak dient dus gezocht te worden bij de ‘eigenaars’, de verzorgers, de maatschappelijke omgeving. Wat speelt er zich af in de wereld ; wat speelt er zich af in de levenssfeer van de mensen die om gaan met de schapen ? En welke sferen leven er in het schaap zelf die de blauwtongziekte oplopen ? Waarom ? Oorzaken en oplossing ?

 

Diepere oorzaken en oplossingen, psycho-emotioneel, instinctief-bewust… :

Plots ontstaat een soort van geestelijke verwarring, paniek, angst, misschien wel hyperventilatie, in uiterste vorm een krankzinnig gek-draaien in het hoofd… Een gevoel van gevangen zitten in een systeem en niet meteen weten hoe eruit te raken : wat zal ik doen ?

Vaak ook “verwarring” door bijvoorbeeld “plotse VERANDERINGEN” die men in zichzelf en ook wel buiten zichzelf waarneemt. Men ervaart zich dan plotseling als BLOKVAST gezet : “Help, ik zit vast !”, zegt de mens (en z’n dieren), maar in feite is het de mens die zichzelf in roosters en structuren vastzet waarbinnen hij zich gevangen voelt. Hij is niet wie hij werkelijk is en draait mee in een kudde-systeem ; HIJ LAAT ZICH VASTZETTEN EN HET IS AAN HEM OM ZICH HIERUIT LOS TE RUKKEN.

En de tong wil juist van het levensechte genieten, wil spreken, voelen, proeven, léven in alle vrijheid en rust…

 

Men tracht houvast te vinden buiten zich, vooral in de geest, drukke gedachten, een rood-wild in het rond zoeken met de kop… waarbij de kop van het zieke schaap nu zwelt en deze verwarde energieën zich als slijmophoping in de neus kunnen vastzetten (1).

De koorts (2) die ontstaat wijst er op dat de mens, het dier (onbewust) koortsachtig aan het zoeken is naar een oplossing, in de kop, in het hoofd. De behoefte aan zout wijst erop dat men nu nochtans nood heeft aan een zeer sterk in het lichaam, het eigen lichaams-ik te verblijven, met de voeten op de grond. Zowel koorts als de symboliek van ‘zout’ (3) wijzen op een dringende vraag om nu in het lichaam aards in te dalen en ermee op te houden geestelijk druk in gedachten in het rond te draaien…

Waar eerst een vrijheid heerste van zichzelf te ‘zijn’, voelt men zich plots blokvast gezet : men doet het zichzelf aan in gedachten, of het gebeurt in de concrete realiteit : van de verre groene einders naar een klein hokje, van breeddenkendheid naar zelfbeklemmende gedachten.

Een filosofische opvatting die bijvoorbeeld eerst zeer weids was wordt plots eng… bijgevolg slaat Angst toe, en eventueel ziekte. Angst is een signaal dat iets fout loopt : angst kan men aanzien als een signaal van : nu doe ik iets fout. Een gevoel van beknelling door een verandering in zijn leven aan te brengen die niet gunstig is voor eigen welzijn en geluk. Er is geen VRIJE DOORSTROMING MEER…, niet in het lichaam, noch in de gevoelens, het beleven van zijn eigen IK. Een roep om BEVRIJDING !

Oplossing ligt in dit ‘inzien’, dit ‘beseffen’ om vervolgens weer rustig bij de innerlijke bron thuis te komen en zich niet te laten beïnvloeden door chaotische mistoestanden en verwarringzaaiende gedachten en gebeurtenissen uit de omgeving, de wereld rondom zich, noch door eigen zelfbeperkende ‘ideeën’.

Maar men twijfelt, weet het niet meer… wat zal ik doen ? Wat gebeurt er allemaal ? Zal ik me de vrijheid geven of dien ik me striktere regels opleggen ? Men raakt ‘weg’ uit zichzelf, de geest slaat op hol, men vindt de weg niet meer terug,naar zijn eigen IK. Nochtans ligt hier de oplossing : kom weer tot een soort van stabiele Rust, tot het diep in jezelf klaar wordt dat jij jezelf vrij mag voelen, innerlijk vrij mag maken. Er hoeft geen angstige vlucht te zijn, weg van jezelf in de geest bijvoorbeeld (4), weg van je concrete aardse IK hier en nu, je ondertussen mogelijk ‘opgesloten’ voelend in een situatie waarin jij je hebt gewerkt.Een terugkomen in je buik, een indaling in het waarachtige lichaams-IK en van hieruit op Weg van Leven komen.

 

Een verwarring in de geest, een soort van chaos en soms wel paniek. Men ziet niet klaar ‘waarheen’. Men zet zichzelf ‘vast’ en ontneemt zichzelf soms alle ruimte.

Een niet consequent doorgaan in een welbepaalde richting : men aarzelt. Het ene moment loopt het schaap, ook de mens dus, in de vrije blije natuur, beleeft hij zijn eigen lichamelijke weidsheid, zijn gevoelsstroming van links tot rechts.

Plots, het volgende ogenblik, wordt er een rem opgelegd : bepaalde structuren, richtlijnen, vooral beperkende dwarsbalken worden geplaatst op het hek. Waar voorheen de doorstroming bestond, wordt plots een eind aan gemaakt. Een ‘neen’ volgt op een ‘ja’ (of omgekeerd) waarbij een soort van geestelijke verwarring ontstaat. Een “zal ik me nu vrij en natuurlijk in mezelf voelen ? Zal ik me nu blij en vrij van her naar der verplaatsen ? Ben ik echt vrij en gelukkig in de natuur die ik ben, in de natuur van de aarde, in mijn lichaam ?”Een zingend schaap, een zingend mens, een mekkerend geluid vol vrijheidsplezier en vervolgens een zich laten inperken door eigen ideeën, normen, overtuigingen, handelingen, van zichzelf, of van anderen.

 

Van het ene uiterste naar het andere wordt gegaan.

Twijfels heersen. Chaos. Men weet het niet echt goed meer.

“Mag ik dit doen, Mag ik dit niet doen ?” Slijmen, energieën, rood in het hoofd, blauw op de tong, hopen zich op. Bijvoorbeeld iets waar men voorheen reeds lang een streep onder getrokken had, haalt men nu weer naar boven : een terugkeer van oude gewoonten die men reeds achtergelaten had.

Het schaap, symbool voor rust, onschuld en natuurlijke beleving in het eigen aardse vlees (5), genietend van het groene gras raakt in verwarring door de plotselinge beklemming gevende VERANDERINGEN, door de onverwachtse wendingen in gedachten, daden, gewoonten… weet het niet meer. Kan niet verder lopen zoals vroeger : wordt in zeker zin dan ook losgeschud uit de kudde-geest en de oude gewoonte-patronen. Maar kan dit allemaal niet volgen. Het is te veel.

 

Wel of niet ? Wat doet men nu met mij ? Zal ik nu in dat weiland grazen, in deze of gene stal ? Verwarring is algemeen. “Wat gebeurt er ???” Het weerspiegelt de chaos in de geest van de ‘onwetende’ mens. Waarom gebeurt dit allemaal ? Wat heeft het leven met mij voor, wat heeft de ‘baas’ met mij voor ?

 

Een vraag dus om te gaan bouwen op eigen innerlijk leiderschap en niet langer mee te lopen met de kudde. Maar eerst en vooral om in één welbepaalde richting (deze van het ware Leven) verder door te gaan, hierbij niet te aarzelen.

Vooral ook om geen Blokkades op te zetten in zijn eigen leven daar waar de natuur, de gevoelens, vragen om vrij te mogen doorstromen.

 

Een vraag om zichzelf niet blokvast te zetten, zichzelf niet de ruimte te ontnemen door zich te gaan ‘inperken’ : in gedachten, structuren, systemen waarbinnen men zich verstikt gaat voelen. Men SPREEKT dan niet meer voor en vanuit zichzelf maar zet zichzelf vast binnen een Systeem waarin men niet helemaal zichzelf kan zijn, voelen, proeven,… en angstig-chaotisch, soms paniekerig de vraag stelt : wie ben ik ? Mag ik dit niet meer ? Welke richting zal ik uitlopen ??? Links of rechts ? Waar ga ik heen, welke paden mag ik niet meer nemen, zal ik wel nemen ? Een koortsachtig zoeken, ondertussen zich vastzettend in gedachtekringetjes. Alsof er geen vrije uitweg zou bestaan.
Zélf de eigen Identiteit gestalte geven is voor de mens belangrijk. Zich niet uit het lood laten slaan door (eventueel nieuwe) richtlijnen, regels, structuren. De mens zal mogen beseffen dat hijzelf op een menselijke consequente wijze zijn leven mag uitbouwen zonder compromissen te sluiten met een systeem dat hem aan banden zou leggen, dat van hem zaken zou vragen waarin hij zich helemaal niet thuis voelt. Maar wel dient hij te beseffen dat hijzelf, door bepaalde overtuigingen en gedachten een te eng hok-systeem naar zich toehaalt : hij mag nu voor zichzelf beslissen en in zich niet laten inperken. Door zijn eigen ‘aarzeling’ legt hij zich blokvast, haalt hij een gevangen-gevoel situatie naar zich toe. Een twijfel of aarzeling die in de kern te maken heeft met te kiezen voor Essentie of niet. Bijvoorbeeld : men kiest voor een beroep waar imago of geld aan vast hangt, of eerzucht, of meer machtsmogelijkheid. Of men is bang om ‘neen’ te zeggen uit angst iets/iemand te verliezen, maar ondertussen is men niet trouw aan zijn eigen aard… enz.

 

De TONG (6) vraagt tenslotte om te spreken vanuit het Hoogsteigen Ik-gevoel. Anders blijf je zitten in gevoelens van machteloosheid alsof je niets aan je leven te zeggen hebt.

Verwarring in de geest, een niet-meer-weten :vraagt om te luisteren naar de eigen levende zelfkern. Zoek het antwoord in jezelf, ren niet van hier naar daar. Je bent als mens niet ‘machteloos’ ! Onderzoek dit : lees inleiding van De Sleutel tot Zelf-Bevrijding, bezin erover, aanvaard niet klakkeloos deze tekst maar ga eens na voor jezelf : hoe kan jij jezelf bevrijden… er is wél een uitweg.

 

De verwarring om “wat er wel eens voor negatiefs zou kunnen gebeuren” ; hieronder ligt soms een doodsangst. Wat gebeurt er in de wereld ? ? Oorlogen, natuurrampen, moorden, dood… De mens stelt zich vele vragen en ziet niet meteen een uitkomst.

 

Het vraagt om een eerlijke vrije levensdoorstroming in jezelf, een jezelf niet in verwarring laten brengen door datgene wat in de buitenwereld gebeurt : een aansluiten op de eigen innerlijke bronkern en weten dat het innerlijke hartslampje altijd brandt.

Een beseffen dat je je leven wel in handen hebt en je de leiding dient te nemen over je leven (Lees hierover de eerste 80 bladzijden van De Sleutel tot Zelf-Bevrijding).

Aarzel niet langer : bevrijd jezelf ; DAAL NEER IN JE AARDSE LICHAAM en beleef je gevoel in de heerlijkheid van je zijn. Zet jezelf niet langer vast in denkstructuren die niets met het gelukkige Leven te maken hebben. VERTROUW op jezelf en loop met je gedachten of in de concrete realiteit niet langer van hier naar daar : Stabiliteit vanuit jouw hoogsteigen IK gevraagd en tevens een vrijheidsgevoel hierbij : dat jijzelf je leven bepaalt en jezelf niet vast hoeft te zetten in angst en twijfel : JIJ bepaalt je leven, laat je niet uit het lood slaan en vooral : jij zoekt de oplossing in jezelf. Verlies je niet in de buitenwereld, in datgene wat die of dezen je te vertellen hebben. Lap je klaars aan wat anderen over je te zeggen hebben : wees gewoon jezelf, zowel naar inhoud als naar vorm, in heerlijke natuurschoonheid. Maak je innerlijk vrij en volg je hart, je spontane, sterke, krachtige oersterke schaap-gevoel. Verlies je niet in “de Geest”, volg het ene nu moment na het andere, met alle pootjes op de Aarde, steevast. Kom uit voor je échte Zelf, spreek voor en vanuit je diepste zelf ; lééf… vanuit ziel en lichaam, je gevoelskrachten, spontaan en natuurlijk, ga niet zorgelijk zitten piekeren en ZET JEZELF niet langer klem in gedachten, met gedachten die je hoofd blokkeren en vullen, hierbij je heerlijke lichaams- en gevoelsbeleving aan de kant schuivend. Durf van binnenuit jezelf te zijn, ga door, laat die natuurlijke dynamische stroming in je lichaam bestaan en belemmer jezelf hier niet in. Bijgevolg ga je ook geen concrete situatie naar je toehalen waarbij jij je bekneld, te beperkt of te gevangen voelt zitten : het begint in je eigen drukke hoofd. Jij bevrijdt je hoofd, je hangt jezelf niet langer vast in (denk-)structuren waarbij jij je van levensadem ontroofd voelt. Luchtwegen komen weer vrij.

 

Geen plotse veranderingen brengen je van je stuk, vermits jij je steevast op die hoofdlijn van het Leven houdt : jij gaat door op je weg van innerlijke vrijheid en pleegt hieraan geen verraad, niet in gedachten, noch in daden. Jij zet jezelf niet langer klemvast, jij laat je niet klemvast zetten. Met alle eerlijke kracht die in je zit laat jij je gevoelens vrij stromen doorheen lijf en leden, zonder jezelf nog te DWINGEN dit of dat te doen, hier of daar menen te moéten een rem blokvast zetten door bijvoorbeeld aan een vals gevoel van ‘verplichtingen’te willen voldoen, of met de bedoeling iets of iemand buiten jezelf te ‘behagen’, of aan een bepaald zelf-beeld, imago, ambitie te moéten beantwoorden. Jij bevrijdt je uit deze oude gedachten en overtuigingen : jij maakt je innerlijk (en dus ook in de concrete realiteit) vrij.

Jij zingt jouw vrije levenslied en handelt nog slechts vanuit je eerlijke hart, zonder je geest in te krimpen en je energieën ‘vast’ te zetten. Bevrijd, geen sprake van zelf-verstikking meer. Nu zie je het weer zitten : de uitweg ligt in een optimistisch perspectief omdat jij als mens leider bent over je leven. En de schapen worden vanuit dit rustige vrijheidsgevoel behandeld, voelen nu weer de stabiliteit, de rechtlijnigheid vanuit het harts-gevoel.

 

Er wordt niet langer eindeloos gedacht, gewikt en gewogen, “gevochten in boosheid” als het ware tegen de gevangenis die men zichzelf in geest of structuur had opgelegd ; men ZET ZICH NIET LANGER IN ENGE GEDACHTEN, OVERTUIGINGEN, STRUCTUREN VAST. De uitweg van het labyrint is gevonden ; blauwtong wordt nu levens-rode gezonde kracht.
 

Rustgevende lindeboomsferen werken nu heilzaam. Rust, bevrijd van stress en druk, bevrijd van gekke ideeën, van ‘moeten’, van inperken. Het nerveuze systeem laat zichzelf tot rust brengen, omdat de uitweg is gevonden, gezonde energieën niet langer worden opgepot, geblokkeerd, hetzij op gefrustreerde wijze worden vastgehouden in voornamelijk het hoofd. Een flink en dynamisch doorgaan in deze nieuwe sferen, dicht bij en in het eigen lichaamsgevoel verblijvend, vrij.

 

 

 

Christiane Beerlandt, 1 september 2007

 

 

Voetnoten

 

(1) Lees over verstopte Neus, Slijmophoping bij de mens, in De Sleutel tot Zelf-Bevrijding.

(2) Lees over de diepste oorzaken van Koorts in De Sleutel tot Zelf-Bevrijding.

(3) Lees over de symboliek van behoefte aan Zout te eten, al dan niet opgelost in water of voedingsstoffen in De Hoorn des Overvloeds.

(4) Denken we hierbij in vergelijking aan Epilepsie, Flauwvallen: lees over de diepere psychologische symboliek in De Sleutel tot Zelf-Bevrijding.

(5) Lees over de symboliek van Schapenvlees in De Hoorn des Overvloeds.

(6) Lees over de symboliek van de Tong in De Sleutel tot Zelf-Bevrijding