Reacties van lezers

Marlies Kauwenberg de Leeuw, Nederland

Dierbare Christiane,

Op de eerste plaats wil ik je laten weten dat ik heel dankbaar ben dat jij op mijn levensweg bent gekomen.
Ik heb je al meerdere malen ontmoet bij lezingen in Eindhoven en laatst in Veldhoven.Ik kwam (in Eindhoven) met vragen en die heb je heel persoonlijk en integer met mij doorgesproken, daar dank ik je nog heel hartelijk voor.

Dankzij jouw boeken (ik heb ze bijna allemaal) is mijn zoektocht een WEG geworden, waar op alle vragen een duidelijke uitleg komt! Daardoor leer ik mezelf via alle signalen en ervaringen kennen. Weet ik nu, dat er weinig of zelfs helemaal geen eigenwaarde meer in mezelf aanwezig was! Ik word nu geinspireerd om mezelf nu eindelijk de kans en liefde te geven, om alles in de diepste hoeken van mijn lichaam en ziel op te schonen! Zo kom ik weer bij mijn innerlijke BRON en zo kan de pijn en het verdriet getransformeerd worden naar vreugde en geluk! "HELING"

Sinds kort heb ik mijn baan opgezegd, om helemaal met mijn helingsproces bezig te zijn, mijn eigen HART te volgen! (Dat was HARD nodig)

Ook het boekje Nieuwe Dagen is me helemaal uit het HART gegrepen! "HELPT MIJ" Ik voel zelf heel sterk (daar heb ik toen ook met je over gesproken) dat voor mij de tijd is aangebroken dat de kringloop van sterven en opnieuw geboren worden, wordt doorbroken door mijzelf. Ik heb vele levens innerlijk terugbeleefd, wat echt geen pretje was, maar het heeft me veel inzicht gebracht, over mezelf en de weg die ik nu wil gaan. DE WEG NAAR EEUWIG LEVEN!!!!

Daarom ben ik heel dankbaar dat het leven mij, met al deze inzichten via jouw innerlijke BRON opgevraagd, in contact heeft gebracht!

Ook heel veel dank aan je medewerkers!

Liefdevolle groet, Marlies

Roberto, Vlaanderen

Beste Christiane, een aantal jaren geleden kwam jouw boek De Sleutel tot Zelf- Bevrijding op mjn pad. Er is zoveel duidelijk geworden in mijn gevecht met de buitenwereld. Een diep gevecht om erkenning, goedkeuring en gezien willen worden lag er aan ten grondslag.

In de wetenschap dat ik telkens weer mag... LOSLATEN en terug kan keren naar mijn ZELF, heb ik een diepe Vrede bereikt. En als ik weer eens een keer mezelf zie reageren vanuit oude patronen weet ik terug te keren diep in mijn Zelf.

Heel veel dank voor jouw doorleefde Wijsheid.

Roberto

Jet, Nederland

Hallo allemaal! Graag wil ik in contact komen met lieve mensen die in Nederland wonen en waarmee ik ervaringen kan delen wat betreft de leer van Christiane Beerlandt, al haar boeken en in speciaal De Sleutel tot Zelf-Bevrijding. Jullie kunnen mij e-mailen (klik hier).

Jet, Nederland

Ik heb al een reactie staan wil er graag nog een geven.
Ik heb Nieuwe Dagen gelezen en ben zo vol geboeid door jouw teksten - ik weet gewoon dat dit mijn pad is, alles wat je schrijft, zo wil ik leven. Ik heb ook zoveel goedheid aan het boek De Sleutel tot Zelf-Bevrijding. Ik wil het zo graag aan iedereen doorgeven lees het lees het. Helaas moet het gewoon opeens op je pad komen en opdringen werkt niet maar ohhhhh...

Vriendelijke groet

Jet

Diana, Vlaanderen

De Sleutel tot Zelfbevrijding helpt mij tot betere inzichten te komen. Ben erg blij dat mijn therapeute mij op dit boek gewezen heeft en ik al een aantal 'aha- momenten' heb gehad. Beter begrijpen en voelen hoe mijn echte ik in elkaar zit en daarnaar te leven. Mijn energieblokkades heffen zich langzaam op. Dank je wel voor dit boek !

Jet, Nederland

Lieve Bijzondere Christiane,

“De Sleutel tot Zelf-Bevrijding” ligt als een bijbel naast mijn bed. Ik lees er zo vaak in. Ben net herstellende van een maagvirus, krampen... Samen met jouw boek met uitleg over deze ziekten ben ik alleen maar weer wijzer geworden en opgeknapt.
Wat ik me afvraag: wat zou er zijn gebeurd als ik jou boek niet had gehad? En is het niet zo dat de gelukkigen die jouw boek in handen krijgen de mensen zijn die op een goede wijze aan zichzelf mogen werken, met alle interesse vanuit zichzelf? Als het boek op je pad komt is het al een teken, ben je de gelukkige denk ik zo. Velen op mijn pad zijn nog bezig met grijpen naar iets buiten zich, iets wat ze zichzelf vergeten te geven, waar ze niet naar durven te kijken.
Ik ben heel blij dat je op mijn levenspad bent gekomen. Ik kijk ernaar uit om weer naar een lezing van jou te gaan.
Ik bewonder je, Christiane, en dank je voor alles wat ik aan wijsheid van jou mag leren.

Liefs,

Jet

Brigit, Vlaanderen

Voor al je werk wil ik alleen maar zeggen DANK JE WEL. Ik ben er heel blij mee.
Liefs, Brigit

Anoniem

Al tien jaar bezig te analyseren waarom ik toch maar zo'n zwaar gevoel met me meezeul. Ja alles wel uitgespit en ontrafeld, maar de zwaarte bleef in me zitten. Een blinde vlek, want ik gaf nog steeds alles buiten mij de schuld, al kon ik heel goed aan anderen vertellen dat je het altijd binnenin je zelf moet zoeken.

Nu zit ik in een transformatie waar ik niet omheen kan, niet omheen wil, want mijn lijf dreigde met kanker, mijn lijf kon de zelfvernietiging niet meer aan. Al jaren vage chronische klachten en ja ik wist wel: ik kom niet met mezelf naar buiten.

Een gevecht heb ik ervan gemaakt waardoor ik alleen maar agressie begon te voelen en een vrolijk maskertje naar buiten. Altijd leuk, gezellig en positief reageren en vanbinnen bijna verkolend van hitte en frustratie.

Je boek, De Sleutel tot Zelf-Bevrijding eet ik zo ongeveer op! Naast de andere zinvolle therapie en bewustwording is dit voor mij een onmisbare bijbel geworden. En nu pas komt het ook echt binnen, soms las ik je teksten en liet ik de dingen die ik (nog) niet wilde weten voor wat ze waren, las eroverheen of dacht: nee, dat slaat niet op mij!

Wel dus. Ze komen nu keihard binnen en ik ben zo blij. Zo blij dat mijn lijf me signalen geeft, ook al voel ik me kapot. Ik weet dat ik het kan omkeren, nu.

Het boek moet op je pad komen, je moet eraan toe zijn. Soms zou je het iedereen die met 'iets' rondloopt wel door zijn strot willen duwen, maar dat is dan weer iets wensen voor jezelf. Iedereen is vrij om het op zijn tempo te doen, om het wel of niet te willen inzien wat de diepere betekenis achter een ziekte is. En zo niet, dan niet, ook goed.

Geweldig! Dankjewel!

Anita van Uden, Oss, Nederland

Wat was het een fijne middag 5 december bij Aquamarijn in Eindhoven. Wat bracht je veel liefde en wijheid. Ik ben je hiervoor erg dankbaar.
Fijn om in deze soms verwarrende tijden bevestiging te krijgen van wat je innerlijk beweegt; een steun in de rug
Ik heb nog lang niet alle boeken maar diegene die ik wel heb (vooral ook de "Sleutel...") zijn me heel veel waard.

Lezersbrief: B.S., Nederland

Beste Christiane,

Tot nu toe heb ik enkel de teksten i.v.m. Alcyone in het 5de Huis uit uw boek grondig gelezen.

Verbijsterend hoe confronterend ELKE PARAGRAAF mij zwart op wit exact geeft hoe ik mij inderdaad inbeeld te zijn en te moeten zijn, hoe ik er mij heel mijn leven heb voor ingespannen

Ik ben echt wel hét uitgesproken voorbeeld van dat Alcyone 5-type.

(Mijn man heeft me dikwijls gezegd: "Maar stop nu toch eindelijk eens met achter iedereen zijn gat te lopen :-)")

Al zolang ik me kan herinneren beeld ik me idd. in dat iedereen naar mij kijkt, zijn oordeel wikt en weegt. Supergevoelig voor complimentjes en van streek door kritiek.

Ik voelde dat er iets met mijn persoonlijkheid niet klopte: Lijd ik nu aan hoogheidswaanzin of aan een sterk minderwaardigheidsgevoel? Aan arrogante trots of bescheidenheid? Aan allebei tegelijkertijd? Ik wist het zelf niet, vroeg het me wel dikwijls af.

Ik dacht dat het aan het Weegschaalteken lag, dat ik ben, al dat getwijfel.

Piekeren kon ik over wat ik zou aantrekken om er voor dat bepaalde publiek zo best mogelijk voor te komen.

Migraine was dikwijls het resultaat.

Iets van deze problematiek begon ik al te vermoeden toen ik in "De Sleutel tot Zelf-Bevrijding" mijn "ziektesymptomen " bestudeerde, ook de signalen, vanaf dat ik de boeken had.

Een tijdje geleden, na het lezen in "Als de dieren spreken konden" spotte ik in gedachten: "Ja, KRAAI moet ik nu toch niet gaan opzoeken, het krioelt er hier heel het jaar door van. Moest ik vb. een ROODBORSTJE zien... dat is heel lang geleden!"

Voor het eerst in heel vele jaren zag ik er eentje dat kwam eten in het voederhuisje vlak voor mijn venster!, kreeg ik een heel mooie kerstkaart met eentje erop en moest ik er verschillende zelf versturen omdat ik ze vorig jaar gekocht had.

De boodschap was weer: ANDEREN LOSLATEN. Dichter bij mezelf blijven.

Hetzelfde had ik voor met "EEN PLUIM VINDEN"

Ik spotte een beetje bij mezelf toen ik in het Signalenboek las en dacht: "Ja dat zal dan toch wel moeten wachten tot als het weer aangenamer wordt en ik meer ga wandelen.”

Ik was echt ontroerd dezelfde dag een piepklein zwart veertje op de grond voor de zetel waarin ik steeds zit te zien liggen! Hoe kon dat daar, nu komen?

Niemand zou me geloven moest ik het vertellen.

Ik heb het opgeraapt en met plakband vastgeplakt in de rubriek uit het Signalenboek.

Enkele dagen later lag er een grote veer op mijn dakterras waar ik normaal nooit kom in de winter

Ik vind het boeiend hoe het allemaal zo klopt en begin eindelijk mezelf een beetje te begrijpen.

Mijn kinesist die me af en toe heel goed helpt met manuele therapie als mijn nek en monikkapsspier té pijnlijk verkramt is zegt me telkens weinig mensen te kennen die zo stijf zijn van geraamte. Hij leert me o.a. flexibel voorover te buigen,en zonder spanning gewoon op een stoel te zitten wanneer ik piano speel. Geen strakke rechte rug als je 2 uur aan een stuk voor publiek moet spelen, dat kan alleen maar veel pijn geven.

Voor hem was het de schuld van onze opvoeding. ("Zit recht!") Maar in De Sleutel vond ik zoveel psychologische redenen, vanuit het NU verklaard.

Ik vraag me al vele jaren af waarom ik zo veel te dikwijls naar het glas grijp, beseffend dat het een verdoven is voor mensen ontmoeten, familiebezoek, vrienden, gezelschapsverplichtingen, een telefoongesprek...

En op den duur gewoon uit gewoonte, omdat het 17u is en ik eten moet beginnen klaarmaken.

Nu alles duidelijker wordt ga ik er mijn werk van maken!

Heel blij ben ik met de inzichten.

Eraan werken, dat ga ik doen, eender of anderen erin geloven of niet, en eindelijk mijn kostbaar leven zelf leiden.

Heel erg bedankt Christiane voor je prachtige boeken, ze waren mijn redding uit een leven vol frustratie van zoeken en niet vinden.

Vriendelijke groeten,

B.S.

Dean De Volder, Vlaanderen

Met grote dankbaarheid naar Christiane Beerlandt, geef ik deze boodschap.

Ik ben een echte zoeker in het leven, en ben al sinds mijn 16 jaar intens op zoek naar wat waar is en geluk brengt. Ik heb zo goed als alle religies bestudeerd, geloofsovertuigingen en new age denken geprobeerd. Er was geen enkele die me ware voldoening gaf. Omdat naar mijn mening elke geloofsovertuiging of religie het echte leven in de weg kan staan, die innerlijke bron of wijsheid in je, dat is het echte leven.

De manier dat Christiane het naar voren brengt is echt waarachtig en duidelijk, zoals zij zegt: puur, vanuit waarheidsfrequentie.

Mijn eerste boek van haar, was ‘De Sleutel tot Zelf-Bevrijding’, een prachtig werk dat in eerste instantie totaal irrationeel onlogisch overkomt. Maar als ik advies mag geven is dit echt het proberen waard.
Zo heb ik bijvoorbeeld voor mijn ooglidontsteking (Blepharitis) alles geprobeerd. Alle soorten homeopathie, antibiotica, zalfjes e.d, en niets heeft gewerkt.
Vanaf dat ik dit innerlijk verwerkt heb verdween deze ooglidontsteking vanzelf.
Zo kan ik nog talloze voorbeelden geven, deze was voor mij de sterkste, omdat geen enkele oogarts raad wist, en vele mensen heel hun leven hiermee blijven zitten.

Bedankt Christiane voor deze prachtige werken van je open te stellen aan de wereld.

Dominique Bourgouin, Mosset, Frankrijk
“Ik ben gediplomeerd in de psychologie en de kinderpsychologie, en genoot een vorming in de psychosomatische geneeskunde. Ik werk als psychotherapeute. Sinds jaren bestudeer ik de boeken van Christiane Beerlandt en doe ik onderzoekingen in het kader van mijn professionele activiteit. De kostbare informatie die Christiane ter beschikking stelt vormt heden systematisch een fundament voor mijn werk. Mijn cliënten krijgen een therapeutische begeleiding gebaseerd op haar geschriften. Ik wens haar mijn dankbaarheid te betuigen voor haar oeuvre.”

O. Van Nieuwenhuijze, arts

Eindredacteur TIG (Tijdfschrift voor Integrale Geneeskunde)

“Het TIG Jaarboek 2007 gaat over ‘het Regulatiesysteem van ons lichaam’ : onderzoekers, boekbesprekingen, praktijkwerk en bedrijfsonderdzoek komen aan bod.

In het begrijpen van het regulatiesysteem komen we een grote stap verder in het overbruggen van het verschil tussen de geneeswijzen Oost en West, en komt West een grote stap verder... Dat komt de gezondheid van allen ten goede !”

Lezersbrief: Valérie, Montauban, Frankrijk

Aan Mevrouw Christiane Beerlandt

Steenweg 44

9810 Nazareth

Montauban, 22 oktober 2006

Mevrouw,

Ik was aanwezig op uw voordracht van vrijdag 20 oktober in Toulouse.

Nu wil het geval dat Flore, mijn dochter van 11, de volgende dag wakker werd met een bijzonder pijnlijke stijve nek. Ik stelde voor dat ze zou gaan liggen om wat te rusten, en dat ik haar nek dan zou masseren met olie.

Ze stemde daarmee in, en intussen begon ik haar een beetje uit te vragen, om te zien of er de vorige avond iets in het bijzonder gebeurd was dat de oorzaak kon zijn (op de tocht gezeten, een verkeerde beweging gemaakt, ruzie, een slechte aantekening op school… ?) Maar er scheen niets te zijn dat haar ongemak kon verklaren.

Tegelijkertijd was ik in De Sleutel tot Zelf-Bevrijding de tekst over ‘stijve nek’ aan het lezen, en ik las haar dit stukje hardop voor : “… jij houdt krampachtig vast aan elementen buiten jezelf die je steun of zekerheid moeten bieden… voel jij je zo bedreigd ?”

Plotseling barstte Flore in snikken uit, en ze verklaarde dat ze de vorige dag diep teleurgesteld was geweest door haar twee lievelingskameraadjes. Na de sportles, waarin ze aan grondgymnastiek hadden gedaan (koprol, …), stonden haar 2 vriendinnetjes samen met een derde meisje gereed om te vertrekken, maar Flore was nog niet klaar. De twee wilden weggaan, en de derde vroeg “of ze dan niet op Flore wachtten ?”, waarop ze antwoordden : “Welnee, met haar hebben we niks te maken !!”, en vertrokken.

Het derde meisje bleef echter wachten op Flore, en vertelde haar wat er gebeurd was. Flore voelde zich diep gekwetst en kon maar niet begrijpen hoe deze twee meisjes, die ze als echte vriendinnen had beschouwd, haar zo konden behandelen. Het was echter voordien ook al eens voorgevallen dat die twee deden alsof ze haar niet meer kenden, wanneer ze met oudere meisjes optrokken…

Ik legde Flore toen uit hoe haar lichaam haar een signaal had gestuurd dat ze kon aanvaarden en leren begrijpen.

Zo had het stukje tekst uit uw boek er dus toe geleid dat haar weggestopte slechte ervaring naar de oppervlakte kon komen, en dat ze haar verdriet kon uiten.

Misschien heeft ze door dit alles ingezien dat haar twee ‘vriendinnen’ haar vriendschap helemaal niet waardig zijn, en dat ze eerst en vooral van zichzelf moet houden, zichzelf helemaal mag aanvaarden, en dat ze niet moet verwachten dat de erkenning van anderen haar bestaansrecht zal geven !

Flore vertelde toen ook dat het derde vriendinnetje Capucine heet (een bloemennaam, net zoals die van mijn dochter), en dat ze haar een heel wijs meisje vond.

Tegen de middag was de pijn weg, en de volgende morgen was ook het laatste restje stijfheid verdwenen.

Flore was samen met een nichtje uitgenodigd om de zondag bij haar grootouders door te brengen, en toen ze vertrok zei ik haar : “Hou je maar goed warm, dat je geen kou vat, en dat die stijve nek niet terugkomt.”

Maar ze antwoordde : “Maak je geen zorgen mama, ik ga naar mensen die van me houden… en bovendien, ginds weet ik dat ik de échte Flore ben, en dat ik niet bezig ben met hoe ik het beste in de smaak kan vallen…”

Ziedaar, een Levenshoofdstuk dat ik u naar mijn gevoel moest verhalen, aangezien het me zo geraakt had.

Ik wil u er nog eens voor bedanken dat u de zonnestraal bent die mijn hart verwarmt, die me elke dag doet groeien en dichter bij mijn innerlijke zelf komen, zodat ik het leven echt kan gaan LEVEN.

En ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat ik u nog eens terug mag zien in het Zuidwestelijke deel van Frankrijk.

In vriendschap,

Valérie

N.B. Capucine = Oost-Indische Kers